Everything is possible in Nicaragua, part II

Dus, ik was gebleven bij het klaslokaal. Afgelopen woensdag hebben de jongens het afgemaakt en de grond gepoetst met thinner. Dat spul is zo ongelooflijk agressief hier! Ik deed het in een bekertje en het at het helemaal op tot er niks meer van over was. Mijn handschoenen moest ik met tape weer aan elkaar plakken en het sponsje was na een veeg in duizend stukjes.

Gisteren hebben we het dan eindelijk kunnen openen (daarom moest ik zo snel weg). 's Morgens en 's middags waren de openingen voor de verschillende groepen. Eerst werd het volkslied gezongen, daarna wat gepraat (bedankjes denk ik) en toen mocht Marijke het lint doorknippen bij de speeltuin. Meteen stormde alle kinderen de speeltuin binnen en klommen op alles. En ja, ook wij moesten de glijbaan proberen. Helaas zijn ze niet gebouwd voor heupen, dus nu heb ik een blauwe plek daar.. Daarna deden de kinderen een optreden van dansen. Echt zo bijzonder dat ze dat allemaal voor ons hadden voorbereid. Traditionele dans, merengue (?) en overdreven Shakira-stijl dans. De kinderen leren hier op school (5 jaar oud ofzo) om met hun kont tegen de jongens aan te dansen. De eerste keer dat ik het zag was ik zo geschokt.. Tenslotte kreeg iedereen een bekertje cola (of twee of drie, marijke had ipv 30 liter 30 flessen gekocht, van 3 liter per stuk) en werd de pinata gesloopt. Het was echt een hele bijzondere opening en alle kinderen kwamen ons knuffelen en dag zeggen.

Het mooiste was nog dat voor de tweede opening de kinderen van het lokaal naast 'ons lokaal' alles aan het schoonmaken waren. Opgeplakte papieren werden van de muur geplukt, het plafond werd schoongeveegd enz. De directrice vertelde ons dat ze ons hadden zien schoonmaken de dag en zo graag hun lokaal ook zo mooi wilde maken dat ze daar aan zijn begonnen. Dit was voor mij misschien nog wel het mooiste van de dag.

Woensdag, toen de jongens aan het schrobben waren, zijn Marijke en ik naar Masaya geweest om te shoppen. Masaya is een stadje hier redelijk dichtbij me een hele grote markt. Ik heb dan ook eindelijk nieuwe schoenen! Mijn oude gympies waren zo vies geworden en zaten helemaal onder de verf en daarbij was de zool geen milimeter dik meer. Nu heb ik nieuwe zwart/bruine gympies van 'adidas'. Verder nog wat ander klein grut gekocht en lekker uit eten geweest.

Ons apartement is inmiddels ook afgelopen. Olivier is naar het hostel verhuisd en ik blijf nu bij Marijke in huis. Echt een hele lieve familie, papa, mama, 3 kinderen en twee kleinkinderen. Stuk voor stuk helemaal maf. Ik mag ze dan niet zo goed verstaan (maar mijn spaans gaat al wel een beetje beter), lol heb ik daar wel. Ze staan helaas 's morgens wel heel vroeg op en dan gaat de muziek hard aan. Nu dacht ik wel aan harde muziek gewend te zijn (eh.. boeb?) maar dit is nog tien keer zo erg. Gelukkig is het wel heel gezellig en het is ook wel speciaal om zo in een familie te worden opgenomen.

Gisteren om 17 uur deze tijd was het mijn verjaardag. Om exact 5 uur werd ik gebeld door papa en mama met een mooi lang-zal-ze-leven. Ze hadden mij een envelop gegeven die ik pas hier op mijn verjaardag mocht openen. Er zat een fotolijst in met een hele mooie foto, echt heel lief. Na een half uur aan de telefoon en wat gerommel in de kamer, hoorde ik ineens een enorme herrie. Marijke begon te lachen dus ging ik maar eens kijken wat er aan de hand was. Stond er toch een hele drumband in de woonkamer speciaal voor mij te spelen! Richard, een vriend van Marijke (en inmiddels ook van ons), had zijn kindjes die hij trommelles geeft opgetrommeld en hij speelde zelf op de trompet. Dit was echt het mooiste kado wat ik me had kunnen voorstellen.

Maar het houdt allemaal nog niet op (mijn verjaardag duurt 31 uur :)), vandaag gingen we naar de Isletas (met een kleine kater van het feestje gisteren). In het grote meer van Nicaragua, waar Granada aan ligt, liggen een heleboel eilandjes. Deze zijn waarschijnlijk ontstaan toen jaren geleden de vulkaan Mombacho is uitgebarsten en de lava in het meer heeft gegooid. Een oom van de familie waar ik nu blijf, woont op een van die eilandjes en kwam ons oppikken met zijn bootje. Over het algemeen staat er 1 huis op een eiland, de eilandjes zijn zo klein. Na een geweldig bootritje met mooie plaatjes, kwamen we aan bij zijn eilandje. Hier hebben we wat gezwommen, in het meer gelegen en heerlijk gekookt (nou ja, zij, ik niet). Daarna zijn we op het bootje nog een rondje gaan varen naar een eiland waar aapjes op zitten. We konden ze van heel dichtbij zien hangen aan hun staart, of met de armen over elkaar in kleermakerszit je heel doordringend aankijken. Uiteindelijk werden we weer op het vaste land afgezet en zijn we in de koets naar huis gegaan.

Tot nu toe was het echt een geweldige dag en het kan bijna niet meer stuk. Een nadeel, geen alcohol op mijn verjaardag.. Deze zondag zijn namelijk de landelijke verkiezingen en vorig jaar zijn er nogal wat rellen ontstaan met dronken mensen, dus dit jaar het hele weekend geen alchohol :(.. Daarom hebben we het er gisteren maar goed van genomen.

Morgen vertrekken we naar een klein plaatsje aan de kust, San Juan del Sur. Het schijnt daar echt heel mooi te zijn. Langzamerhand trekken we door naar San Jose, de hoofdstad van Costa Rica, waarvandaan ik naar Ecuador zal vliegen en Olivier naar Chili. Vanaf woensdag ga ik dus alleen verder :)

Ik zal proberen nog wat foto's te uploaden maar dat komt dan nog wel. Er staan er nu een paar op die gedeeltelijk nog bij het vorige verhaal horen en wat nieuwe.. Nou ja, het gaat om de impressie.

Dagdag :D

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer