Gringa!

Jaja, ik ben terug geweest naar school! Vorige week heb ik 5 dagen lang een cursus spaans gedaan. Het kwam neer op 4 uur kletsen over vanalles dan daadwerkelijk grammatica ofzo, maar dat lag meer aan mij dan aan de school. Nu kan ik me in ieder geval redelijk redden en met handen en voeten was ik ook al niet verlegen.
Vrijdags zijn we de Mombacho gaan beklimmen. Dat is een actieve vulkaan vlak bij Granada. Twee leraren van de school hadden Olivier en mij meegenomen over de koffie-, bananen-, en cocoaplantages. De koffiebesjes konden we ook proeven (best zoet) en vooral de cocoa was erg lekker. Het stukje waar ze uiteindelijk de cocoa van maken kun je niet eten maar een of ander slijmerig spul er omheen was erg goed. We zagen ook een heleboel apen in de bossen die een enorm geluid maakten.
Zaterdags zijn we naar Chinandega gegaan met Marijke, waar we hebben gezien waar zij al die tijd heeft gewoond. Het is zo interessant om de huizen van de ´locals´ te zien. Erg verschillend dan wat we gewend zijn. ´s Avonds had Keyla (Marijke´s zusje) voor ons gekookt, de typische bonen van hier. Jumm!
Zondagochtend werden we opgehaald door Hansel en Nelson en na een erg leuk ritje door de stad zetten zij ons af bij het busstation waar onze reis naar Honduras begon. De grensovergang was behoorlijk freaky en voordat we het busje uitwaren, waren de fietstaxichauffeurs al binnen om ons op hun fiets te zetten. Dit hadden we helemaal niet zien aankomen en toen ze ons na 5 minuten rondlopen nog niet met rust lieten zijn we snel naar de achterste taxi gelopen die ons naar de echte grens had gebracht. Vervolgens werden we ook nog eens afgezet door de official daar en zijn we er maar zo snel mogelijk vandoor gegaan. Helaas duurde alles een beetje langer dan gepland en kwamen we midden in de nacht aan in Tegucigalpa, de hoofdstad van Honduras. Beetje freaky maar gelukkig werden we door de bus afgezet voor een hotel. Beetje steriel geval (met enorme mieren!) en toen we honger kregen zijn we toch maar op pad gegaan voor iets te eten. Na 2 blocks vonden we een klein winkeltje met eten en hebben we brood en chips gehaald, ideaal avondeten.
De volgende ochtend konden we eindelijk door naar Copan. Een stadje helemaal in het westen tegen de grens van Guatemala. In dit stadje hebben ze mayaruines gevonden, die we de volgende dag gingen bekijken. Helaas heb ik er niet zo van kunnen genieten. Ik moest voor mijn huisdiertje zorgen die ik onderweg had opgepikt. Gelukkig was het maar een dag, maar die dag heb ik me zo ongelooflijk ziek gevoeld van die verrekte amoebe. Kon mijn bed niet uit, behalve om te poepen. Toen ik ook nog eens bloed begon te poepen heeft Olivier me naar de dokter gesleept. Volgens hem was ze net een lieve heks en gaf hem allemaal pilletjes die mij weer beter moesten maken. En ja, het werkte inderdaad!
Dus de volgende dag konden we door naar Antigua in Guatemala. Het was erg bijzonder om zo door het landschap te reizen. Het lijkt dan misschien alsof we zo geen drol zien en alleen maar in de bus zitten, maar je kon zo mooi het landschap zien veranderen. Vooral Guatemala vond ik erg mooi. Eenmaal in Antigua hebben we ingechekt en zijn we naar een of andere bar gegaan met twee maffe Engelsen en een Amerikaan. Olivier vertelde me trots: ´He works for Doctors without Borderline!!´ Waarna ik natuurlijk niet meer bijkwam van het lachen, hij had het echter niet door.
Eenmaal terug in het hostel bleek het ladiesnight te zijn en dus moesten de mannen een vrouwenpakkie aan wat de nodige hilariteit opleverde. De briljante foto´s volgen nog een keer. Helaas werd ik weer eens lekker ziek en zijn ze uiteindelijk zonder mij op stap geweest.
De volgende ochtend zijn we doorgegaan naar Santa Ana in El Salvador wat een leuke cathedraal heeft en vooral een interessante broodjeszaak waar we een goed ontbijt hadden. De volgende dag door naar San Salvador, de hoofdstad. In een woord te omschrijven: Chaos. Helaas moesen we de dag erna weer vroeg op (lees: 4 uur) want we zouden in een keer met de bus naar Managua terug gaan. Best relaxed filmpje gekeken en wat geslapen en nu zijn we weer thuis. De eigenaren van het hotel waar wij blijven waren al helemaal blij om ons weer te zien. We waren enigszins vergeten te vermelden dat we weg gingen.. Maar goed, van je fouten leer je, toch? En over fouten gesproken, erg veel dingen zijn gaan schimmelen terwijl we weg waren. En helaas geen eten maar kleren, portemonnee en mijn etui.. Jakkes.
En ja, de titel, Gringa! Gringos zijn over het algemeen blanken, zoals wij dus. Toen we in de bus zaten naar Copan stopte we bij een klein dorpje waar ik lekker uit het raam zat te gluren naar de mensen op de straat. Ineens hoor ik een klein meisje roepen: Gringa! terwijl ze naar mij wees. Sja, echt mengen met de mensen zal je hier niet lukken..

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer